Trouw over Vaudeville II

[…] de Theatertroep [neemt] in ‘Vaudeville’ dat titelgenre op de hak met een reeks superkorte acts, expres zonder enige samenhang of chronologie. In energie en losse aanpak herken je het hun typerende anarchistische absurdisme. Toch: scherts achter elkaar zoals ‘vakjargon’ van een klassieke fluitiste, een vals ‘Fluitketeltje’ en de (hier) omwaaiende zomerjurk van Marilyn Monroe, leidt onafwendbaar tot meligheid. Wel hogere meligheid, zoals in een herhaalde dialoog met vraag en antwoord in consequent verkeerde volgordes.

Door Hanny Alkema